To come or not to come, that is the question. Columnist Matthijs van Els vindt klaarkomen tijdens de seks soms een hele opgave. “Genieten van de seks is belangrijker dan een perfect cumshot, het is geen speelfilm.”
Wanneer je net als ik geregeld porno kijkt, vliegen de orgasmes je om de oren. En niet alleen in professionele porno; ook amateurs kunnen er wat van. Iedereen komt vrijwel moeiteloos en praktisch tegelijk klaar. Nog nooit zag ik een scène waarin iemand te vroeg, te laat of helemaal niet klaarkwam. Nergens is ongemak, paniek of onzekerheid te bespeuren. Echte seks is natuurlijk lang niet altijd zo geil en rooskleurig. Bij mij in ieder geval niet.
Klaarkomen is geen probleem voor mij, maar het gebeurt eerder te laat dan te vroeg. Vaak kom ik op een punt dat het me veel moeite kost en dan richt ik me liever op de ander – als afleidingsmanoeuvre – of ik kap het geheel af onder het mom van moeheid of dronkenschap. Een orgasme is heus geen voorwaarde voor het hebben van ‘goede seks’, maar het is frustrerend als het uitblijft buiten mijn wil om. Mijn probleem is dat ik te veel nadenk vanaf het moment dat de seks lekker begint te worden. Ik moet en zal er dan voor zorgen dat het lekker blijft om vervolgens in een stijgende lijn toe te werken naar een explosief hoogtepunt. Vanaf dan kan ik alleen nog maar aan dat eerstvolgende orgasme denken.
![klaarkomen orgasme Matthijs van els](/media/content/photo/2021/07/klaarkomen-orgasme-matthijs-van-els-column-winq-rszd.jpg)
Wil ik als eerste of als laatste klaarkomen? Liever niet als laatste, want ik wil niet dat de ander op mij moet “wachten”. Die druk kan ik niet aan. Het zit sowieso tussen mijn oren, maar ik heb ook vaak meegemaakt dat ik nog niet klaar was en de ander geen zin of ineens geen tijd meer had. En ja, dan voel ik me ook bezwaard. Wanneer vervolgens de gedachte ‘wat nou als het niet lukt?’ opduikt, is mijn orgasme bij voorbaat al verpest. Idealiter bereik ik tegelijk met mijn bedpartner een buitenaardse climax, maar dat lijkt geen reëel streven: de keren dat ik dat heb meegemaakt zijn op een hand te tellen.
"Een fysieke pauze deed me goed. Waarom had ik dit nooit eerder aangegeven tijdens de seks?”
Laatst was het weer zo ver. De seks was lekker en vanzelfsprekend nam mijn hoofd het over van mijn gevoel. Ik verloor mijn erectie en raakte lichtelijk in paniek. Hij was al gekomen, ik nog niet. Voordat ik een slappe smoes kon verzinnen, zei ik impulsief dat ik een korte pauze wilde. Ik schrok van mijn eigen eerlijkheid, maar blijkbaar had het zo moeten gaan. Hij respecteerde het en we bleven gewoon even op bed liggen knuffelen. De fysieke pauze deed me mentaal goed. Waarom had ik dit nooit eerder aangegeven tijdens de seks? De (door mijzelf opgelegde) druk om te ‘moeten’ presteren verdween volledig en daardoor was alles ineens weer mogelijk. Mijn erectie en vooral mijn zin kwamen terug en we gingen verder waar we gebleven waren. De tweede helft was fantastisch, maar veel belangrijker: het draaide nu om de seks zelf en niet om een stom orgasme. Dat volgde overigens wel – en hoe – maar was ineens van ondergeschikt belang.
Ik ben altijd al een denker geweest, maar misschien wordt het tijd om de doener in mij vaker ruim baan te geven. Het zou mijn (seks)leven een stuk leuker en makkelijker maken. Seks is meer dan toewerken naar een orgasme. Zo’n climax is leuk, maar niet het ultieme einddoel. Het is belangrijker om te genieten van de seks zelf dan alleen maar bezig zijn met het perfecte cumshot, het is geen speelfilm.
Beeld: Rob Jacobs